Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde develer tellal, pireler berber olmadan önce, “İNSAN” henüz “insan” a inmemişken her şeyi bilirdi de bildiğini bilmezdi. Bilmeyi bilmek istedi, ne olduğunu anlamak, ne olmadığını bilmek istedi. O zamanlar “zaman” yoktu. Önce mekanı yarattı, zamanla sarmaladı. Sonra daldı içine. “Az gitmek, uz gitmek, bir […]
Sonsuz… Sonsuz sevgiler… Sonsuz mutluluklar… Her neyse yaşanan, bir son olmaksızın, biteviye devam etsin… Sonsuz… Sondan bağımsız insanlık hali. İnsanın kendi sonsuzluğunu deneyimlemesine bağlı bir farkındalık. Yamacında sonsuzluğu yaşayan varsa ondan esinlenerek varlığına davet ettiğin bir ruh hali. Oysa içten içe bilirsin ki son denen şey vardır. Nerede durduğuna bağlıdır.
Hayat tüm zihinsel kalıp ve programları muhteşem senaryolarla yok ederek ve sonsuz olasılıkları önümüze çıkararak bize yeni sonsuzun işleyişini anlatıyor.