Genel

Tasavvufun nihai amacı olan İnsan-ı Kamil olma sürecini ‘Tohum’un Yolculuğu’na benzetecek olursak; tohumun önceden toplanması, bir yerde saklanması, vakti gelince uygun bir toprağa düşmesi, ardından topraktan, güneşten besin alması ve günü geldiğinde toprağın derinliklerine inme cesareti gösterip karanlıklar içine tek başınayken çatlaması, ardından filiz verip sabır içinde