Kendini Arayan; TOHUM

Gözlerimi açtığımda kendimi kocaman bir dünyada buldum, sonradan öğrendim seraymış dünyamızın adı. ‘Aman Tanrım’ dedim, ‘dünya ne güzelmiş’. İçeride huzur veren bir aydınlık vardı, bitkilerin üzerine düşüyordu ışık süzmesi. Her yer yemyeşildi ve mis gibi kokular yükseliyordu. İçim kıpır kıpırdı, yerimde duramıyordum. Sanki içimde bir müzik çalıyormuş gibiydi. Ayaklarım benim iradem olmadan hareket edecekler sandım. Hemen sıçrayıp her yeri keşfetmek istiyordum.

O anda fark ettim yalnız olmadığımı baktım bulunduğum cam kasenin bölmeleri içinde benim gibi onlarca tohum vardı. Sanki bir şeyi bekliyor gibiydiler. Bir an önce hepsini tanımaya can atıyordum. ‘Günaydın arkadaşlar’ dedim. Heyecandan biraz fazlaca yüksek sesle söylemişim anlaşılan; şaşkın şaşkın bana baktılar. Yanaklarım kızardı biraz ama tekrarladım; ‘Günaydın, bugün benim ilk günüm ve ben çok heyecanlıyım.’ Gördüğüm kadarıyla herkes benim gibi kıpır kıpır değildi, hatta kimileri esneyerek yüzüme bakıyordu. Yanlış bir şey mi söyledim diye düşündüm ama içimde öyle bir enerji vardı ki kendimi susturamıyordum. ‘Burada, aranızda olmak ne güzel, Sizlerle tek tek tanışmak istiyorum’ dedim.

Yazar: Özlem KAYA
Seslendiren: Murat ULU
Fon Müziği: Dan Gibson’s Solitudes:The CLassics

Etiketler: tohum,  kendini aramak.