play_arrow
Bütünsel Sezgi Fatmagül YILMAZ ÇINAR
play_arrow
Ben Buyum İnsanlık Güneşi VAKFI
play_arrow
Tohumun Yolculuğu İnsanlık Güneşi VAKFI
play_arrow
Geleceği Şekillendiren Pencereler Özlem KAYA
play_arrow
Anahtar Dilek YORULMAZ
play_arrow
Bütün Öncesi Deniz Mavisi (TEAL) Organizasyonlar Mehmet AKÇABAYIRLI
play_arrow
Tutunarak Kalmak mı? Bulanmadan Donmadan Akmak mı? MUSTAFA ALAGÖZ
play_arrow
Barışı Yaşamak Tülay EROL
play_arrow
Aksiyoner Bilgeliğin Liderlik Anlayışı Bildirgesi İnsanlık Güneşi VAKFI
play_arrow
videoM: 02.Oturum GERÇEKLİK İnsanlık Güneşi VAKFI
play_arrow
Müzik: Ne Mutlu İnsanım Diyene İnsanlık Güneşi VAKFI
play_arrow
Müzik: Aslolan Sensin İnsanlık Güneşi VAKFI
play_arrow
Müzik: Sevgiydi Bu Duygular İnsanlık Güneşi VAKFI
play_arrow
Müzik: Bir Şarkısın Sen İnsanlık Güneşi VAKFI
play_arrow
Müzik: Dünya Nasıl Kurtulur? İnsanlık Güneşi VAKFI
play_arrow
Müzik: Seninleyim İnsanlık Güneşi VAKFI
play_arrow
Müzik: Kadının Uyanışı İnsanlık Güneşi VAKFI
play_arrow
Müzik: Bahar Türküsü İnsanlık Güneşi VAKFI
play_arrow
Müzik: Anadolu’nun Sözü İnsanlık Güneşi VAKFI
play_arrow
videoM: 01.Oturum GÜZELLİK İnsanlık Güneşi VAKFI
play_arrow
İrade-Kudretli Gücün Yeniden Keşfi Fatmagül YILMAZ ÇINAR
play_arrow
Yaşayan Değerler Tülay EROL
play_arrow
Kırpık Özlem KAYA
play_arrow
Anadolu’nun Evrensel Yüzü Bildirgesi İnsanlık Güneşi VAKFI
play_arrow
videoM: B2-Evrimsel Gelişimde Evrensel Değerlerin Yeri İnsanlık Güneşi VAKFI
play_arrow
videoM: B1-Evrimsel Gelişimde Evrensel Değerlerin Yeri İnsanlık Güneşi VAKFI
play_arrow
videoM: İnsanlığın Gelişim Yolculuğu ve Yapay Zeka İnsanlık Güneşi VAKFI
play_arrow
videoM: PANEL-Anadolu’nun Evrensel Yüzü İnsanlık Güneşi VAKFI
play_arrow
İnsanlık Manifestosu İnsanlık Güneşi VAKFI
play_arrow
Anadolu Manifestosu İnsanlık Güneşi VAKFI
Aynı anda pek çok düşüncenin geçişi… ve tüm bu karmaşık pazar yerinin içinde detayları farkındalıksız yaşamak. İnsanın yaptığı çoğunlukla bu aslında. Çoğunlukla duygularımızı ya da tepkilerimizi farkediyoruz da onlara neden olan, görüntüler, sesler, kokular, anılar pek dikkatimizde olmuyor. Bir düşünceden diğerine ondan başka birine kontrolsüzce savrulup giden zihnimiz !…
Yazar: İnsanlık Güneşi VAKFI – 17 Ağustos 2016Seslendiren: Elif Berna KUTLUATA Fon Müziği: Evgeny Grinko-Valse ‘All the seasons of George Winston Albümünden’
Gerçek doğamız gökyüzü gibidir. Bünyesindeki her şeye kucak açan bir alan, bir boşluk. Gerçek doğamız resmin çizildiği boş bir kağıt gibidir. Tüm deneyimlerimizin, kimliklerimizin var olmasına izin veren bir alan.
Evren uzay ve uzayda bulunan tüm madde ve enerji biçimlerini içeren bütünün adı. Eski usûl bilim insanları için sayısız gök cisimleri, tanımlanabilir ve tanımlanamaz uzay oluşumları, takip edilebilir ve kısmen de tahmin edilebilir hareket döngüsü demekti.
Zordur özgürlüğü tanımlamak. Bir soğanı soyar gibi katman katman keşfederiz özgürlüğü yaşam yolculuğumuz boyunca. Buldum sanırız bazen. Bir bakarız ki kayıp gitmiş avuçlarımızın arasından. Havayı avuçlamak gibidir özgürlüğe sahip olmaya çalışmak. Her an değişir anlamı. Farklı coğrafyalarda, farklı zamanlarda başkadır özgürlük tanımları.
ARINMA insanın kendi iç derinliğini keşfetme yolculuğudur. Arınmayı içsel ilerleyişin bir diğer adı olarak kabul edebiliriz. İlerleyiş yerine arınma dememizin nedeni içsel ilerleyiş süresince insanın, madde kökenli düşüncelerini ve benliğini tanıması, bu yolculukta bakış açısını daraltan, sınırlayan koşullanmalardan özgürleşmesi gerektiğidir.
Mersin’in Mut ilçesindeki bir Mut’lu ben ileride de nasılsa Mut’lu olacağım, buna bir kelime bulayım, ileriye daha çok var uuu derken u-mutlu kelimesini bulmamıştır elbet. Hayır, eğer öyleyse hepimiz Mut’a taşınıp, mutlu mesut yaşayalım. Şaka bir yana, yarattığı hissiyattan yola çıkarsak, ben umudun mutluluktan türediğini düşünüyorum. Sonuçta umut, geleceğe dair mutlu olmak ümidini barındırmaz mı içinde?
Dinlemek, tek yönlü, pasif bir iletişim şekli değil, iki kişilik derin bir deneyimdir. Bu deneyim, sadece dinleneni değil dinleyeni de çözümün hayat bulduğu bir üst gerçekliğe taşır.
Işık, insanın bilinmezle dostluğunun simgesi sanki. Doğası hakkında bildiklerimiz anlamamızı sağlayamıyor. Yine de onunlayız, bilinmezliğini yaşıyoruz.
Elbet bir adı vardı, ama bilgeliği adının yerine geçmişti: Herkes için o Bilge Kişi’ydi. Talebeleri vardı çevresinde ve Bilge Kişi her zaman talebelerinin kendi düşüncelerinde yücelmeleri için yol gösterirdi. Yol göstermek demek, sohbet etmek, görebilenin yüreğine ışıklar saçan sözcüklerle konuşmaktı. Yine böyle sohbet günlerinden birinde herkese elma ikram etti. Hep beraber elmaları yediler geriye masada birkaç çekirdek kalmıştı. Bilge Kişinin elma ikram etmesinde bir hikmet gizliydi. Zaten onun her halinde bir hikmet vardı, anlayabilen anlardı.
